بازگشت به صفحه اول

انتخابات

انتخابات

محمد باقر عابدیان

انتخابات یکی از مکانیسم‌های تجلی اراده ملت در اداره کشور است، مشروط بر این که انتخابات به معنای واقعی آزاد باشد. اما از آنجا که اراده ملی با خواست دولت‌های استبدادی لزوماً هم‌سو نیست، انتخاباتی که می‌باید مایه اقتدار حاکمیت گردد، مایه اختلال در حاکمیت می‌شود. انتخابات مهندسی شده راه حلی ناگزیر است که این نظام‌ها برمی‌گزینند.
این بار اما رژیم پیش از انتخابات خیال خود را از بابت مردم آسوده کرد تا هم از اتفاقات چهار سال پیش جلوگیری کند و هم به مردم بفهماند آنها در نظام ولایت مطلقه فقیه کاره ای نیستند و برای رای و نظر آنها در عمل تره ای هم خرد نمی شود. نگاهی به شکل مناظره های امسال که از صدا و سیمای جمهوری اسلامی پخش می شود حتی نشان می دهد کاندیداها هم هیچ ارزش و اعتباری در نگاه طراحان ماجرا ندارند. مناظره ها هم تنها برای خالی نبودن عریضه و البته در نقش کبریتی بی خطر هستند که باز باید از هیجان های اجتماعی جلوگیری کنند. رژیم با همه توان خود امسال می کوشد تا کودتایی تمام عیار را رقم بزند و از آنجایی که از مردم و واکنش آنها ترس دارد، دائم پس از هر اقدامی بلندگوهای خود را به میان رسانه ها می فرستد تا هم اقدامات انجام شده را توجیه کنند و هم آبی روی آتش خشم مردم ریخته باشند.