بازگشت به صفحه اول

oppet brevtillMigrationverketنامه سرگشاده به اداره مهاجرت

به اداره مهاجرت سوئد

رونوشت به امنستی ،احزاب پارلمانی، نهادها و سازمانهای مدافع حقوق پناهندگی

در مورد اعتصاب و تحصن پناهجویان ایرانی در سوئد

شکی نیست که اداره مهاجرت بی خبر از موج اعتراض و تحصن پناهجویان ایرانی در شهرهای سوئد نیست. ازاول ماه مارس بمدت 2 ماه بیش از50 نفرازپناهجویان ایرانی در کلیسای Smirna در شهر گوتنبرگ تحصن کردند. همین پناهنجویان از دو هفته قبل در میدان Gustau Adolf در حال اعتصاب هستند که هر روز حال تعدادی از آنان بشدت بد شده وخطرات جدی سلامت آنها را تهدید می کند. در شهر استکهلم دهها نفر ازاین پناهجویان در ماه آوریل بمدت دو هفته درمیدانSergelstorg  تحصن کردند و باردیگرازروز 13 مه در همان مکان تحصن خود را از سر گرفته اند. تا کنون این اعتراضات وسیعا در مدیا و افکار عمومی پخش شده است.

اکثر این پناهجویان از 4 تا 10 سال در سوئد بوده و درخواست پناهندگی کرده اند ولی دلایل و مدارکشان از نظر شما کافی نبوده است. سختگیریهای اداره مهاجرت اجازه برخورداری این پناهجویان از قانون پناهندگی سوئد را سلب کرده است. بسیاری از این پناهجویان بدلیل وضعیت ایران امکان تهیه مدارک کافی را ندارند. وضعیت مخالفین سیاسی و حقوق بشردر ایران برای شما باید روشن باشد. گذشته از نهادهای بین المللی و اروپایی واحد، خود دولت سوئد در چند سال گذشته چندین بار رژیم ایران را در رابطه با برخورد به معترضین و مخالفین خود و نقض حقوق بشر محکوم کرده است. بنابراین جواب منفی به درخواست این پناهجویان و انتظار بازگشت آنان به ایران نه منطقی است ونه با قوانین حقوق پناهندگی منطبق است. شرایط بشدت غیرانسانی در ایران ، زندان و شکنجه و تعقیب مداوم مخالفین دلیل اصلی فرار پناهجویان ایرانی است. آکثر آنان موقعیت اجتماعی و شغلی و دار و ندار زندگیشان را از دست داده اند. در میان آنها تعداد زیادی کودک هستند که یا اینجا متولد شده اند و یا چندین سال اینجا بزرگ شده اند که به ناحق آینده اشان ازطرف شما نادیده گرفته میشود. و همچنین تعداد زیادی ازآنان زنان پناهجو هستند که علاوه بر تعقیب سیاسی، تهدیدهای تبعیض آمیز جنسی در ایران فشار جدی دیگری است که بازگشت به ایران را برایشان کابوس کرده است. سوالی که در مقابل ادره مهاجرت قرار می گیرد این است که چند سال دیگر این پناهجویان باید با آینده نا معلوم و محروم از حقوق اجتماعی و تحت فشار های روحی و روانی ناشی ازبلاتکلیفی و تهدید به دیپورت و همچنین با شرایط بشدت بد معیشتی باید منتظر بمانند که اداره مهاجرت در تصمیمات خود تجدید نظر کند؟ آیا 6 تا 10 سالی که اکثر این پناهجویان معترض را شامل میشود کافی نیست؟ آیا خیلها اگر امکان بازگشت داشتند حاظر بودند برای چنین دوره طولانی این شرایط را بپذیرند؟

پیام اعتراض و اعتصاب اخیر پناهجویان ایرانی به اداره مهاجرت این است که آنان با وجود خستگی از شرایط زندگی و بلاتکلیفی در سوئد نمی توانند به ایران باز گردند. آیا اداره مهاجرت همه قوانین کنوانسیون ژنو و قانون پناهندگی سوئد راکماکان نادیده می گیرد و بی توجهی خود را به نسبت این پناهجویان ادامه می دهد. بخشی ازاین پناهجویان در ارتباط با سازمان ما هستند اطلاعاتی که ما از پرونده آنها داریم این را نشان می دهد که اداره مهاجرت وضعیت واقعی ایران را نادیده می گیرد. در مواردی تقاضای مبنی بر مدارک عنوان میکند که با توجه به وضعیت ایران تهیه آنها برای این پناهجویان امکان پذیر نیست و در موارد بسیار دیگر نکات  فرعی پرونده بسیار بر جسته میشود. مشکل مترجم و وکیل متقاضی هم از موارد دیگر است.

در دو هفته گذشته اداره مهاجرت تصمیم به دیپورت دو پناهجوی ایرانی به نامهای محمد سیروان فروتن و مهدی ملکی گرفت که قرار بود 6 و 13 ماه مه به ایران دیپورت شوند. این اقدام در روز دیپورت لغو گردید. در صورت عملی شدن این اخراج معلوم نبود چه عاقبت وحشتناکی در انتظار این دو پناهجو می بود و چه افتضاحی نسیب اداره مهاجرت می گردید. آیا ماجرای این دو پناجو نشان نمی دهد که دادگاههای شما آشکارا حقوق پناهجویان را نقض می کنند؟

ما ضمن اعلام نگرانی خود از وضعیت فعلی پناهجویان ایرانی مصرانه از شما می خواهیم در برخوردتان به پناهجویان ایرانی تجدید نظر کنید. وضعیت پلیسی و سرکوب در ایران و اعتراضات پناهجویان ایرانی متحصن و اعتصابی را جدی بگیرید و قبل از وقوع حوادث ناگوار تصمیمات جدیدی برای حل مشکل این پناهجویان اتخاذ کنید. مسلما در قبال وضعیت اعتصابیون مسئول هستید.

با احترام

سازمان سراسری پناهندگان – بیمرز - سوئد 15 ماه مه